Nederland houdt van regeltjes. Erg veel. En soms zijn bepaalde bevolkingsgroepen de dupe van deze bureaucratie. In Nederland wordt skateboarden officieel namelijk niet gecategoriseerd als sport. Dit is in bijvoorbeeld België en Frankrijk wel het geval.
Skateparken kunnen in Nederland dus niet gebouwd worden met subsidies die zijn bedoeld voor sport. Want skateboarden is geen sport. Punt uit. Regel. Klaar.
Skateparken vallen in Nederland in dezelfde categorie als speeltoestellen, als een glijbaan, of een klimrek, of zelfs een zandbak. Ja, de Nederlandse overheid vindt een halfpipe hetzelfde als een zandbak. De ambtenaar die de leiding heeft over de bouw van een skatepark, iets waar een bepaalde expertise voor nodig is, heeft enkel verstand van glijbanen. In dit boekje zullen wij er op in gaan waar dit allemaal toe heeft geleid.
Vorig jaar is Skatepark Westblaak gesloten omdat het gevaarlijk was verklaard, daar kunnen we de gemeente geen ongelijk in geven. Door de jaren heen waren de obstakels beschadigd geraakt. Randen werden scherp en schroeven begonnen uit te steken. Afgelopen maand (april) is het skatepark gesloopt.
Solos, een bedrijf gespecialiseerd in speeltuinen, had de leiding over de bouw in 2002. Dat was de eerste fout.
Behalve de afwezigheid van inspraak door skateboarders bij Skatepark Westblaak is het grootste probleem kort samen te vatten: het metaal. Het hele skatepark is hiervan gebouwd. Metaal is echter verschrikkelijk om op te skaten. Ten eerste is het spekglad. Uitglijden is dan ook een gegeven als je metaal skate. Ten tweede wordt metaal in de zomer extreem heet van de zon. Van eigen ervaring weten we dat als je er op valt, het hete metaal meer pijn doet dan het vallen zelf. Iedereen in de Nederlandse skateboardscene weet dat er eieren zijn gebakken op het bloedhete metaal van Skatepark Westblaak. Ten derde zorgt de combinatie van zon en metaal ook voor een letterlijk oogverblindende reflectie. Het was algemeen bekend dat bepaalde obstakels rond een bepaalde tijd op een zonnige dag niet konden worden geskate. De hoek waar de zon dan in stond belemmerde het zicht. Het grootste probleem dat de zon creëert voor een metalen skatepark is uitzetting. Metaal zet uit in hitte, en krimpt weer in de kou. Dit constante getrek aan de obstakels zorgde voor het ontstaan van kieren, scherpe randen, en losse schroeven..
Het ergste van dit hele verhaal is dat Solos vanzelfsprekend had moeten weten van de vele nadelen van het gebruik van metaal. Desondanks pitchten zij dit aan de gemeente Rotterdam. Waarschijnlijk omdat het in eerste instantie de goedkoopste keuze leek. Goedkoop bleek het echter allerminst. In de afgelopen 13 jaar heeft de gemeente meer geld uitgegeven – en Solos meer verdient – aan het onderhoud van Skatepark Westblaak dan aan de hele opdracht in eerste instantie. Wanneer Solos beton zou hebben gebruikt, de ideale ondergrond voor skateboarders, zou Solos en de gemeente er na oplevering weinig tot geen omkijken meer aan hebben gehad.
Beton heeft grip, beton zet niet uit, wordt niet heet, reflecteert niet. Solos wist dit alles, maar koos toch voor metaal, en daarom zit Rotterdam nu zonder fatsoenlijk skatepark.
Maar wij skateboarders hebben geen skateparken nodig. Niemand hoeft ons te vertellen waar we wel en niet mogen skaten. Skateboarders zijn een vindingrijk ras. Straat skateboarden gaat om het vinden van je weg door een stad. Het werken met wat je hebt. En hier komt Jira Jira in beeld. Dit project, door Martijn Hartwig en Dario Goldbach, brengt de perfecte mix tussen skatepark en straat. Door de Rotterdamse stad aan te passen, en objecten zoals prullenbakken en bankjes skatebaar te maken, vinden wij onze weg door deze urban jungle. Gelijk een nomadische beweging leven we op wat we hebben.
Maar we hebben meer te bieden dan alleen maar kickflips. Skateboarders staan bekend om hun creativiteit, en hier willen wij de vruchten van plukken. Door samen te werken met kunstenaars uit de skateboardscene brengen we skatebare kunst objecten naar de straat.
Maar daar stoppen we niet. Jira Jira is een platform voor skaters die wat kunnen en niet bang zijn om de handen uit de mouwen te steken. Ons rijdend skatepark moet heel Nederland overnemen. Zonder overheden of bedrijven, voor skaters, door skaters.
Na een onderzoek door de buurt hadden we een beeld van wat we wilden bouwen. En door in gesprek te gaan met professionele skatepark bouwers en de hout experts van de Willen de Kooning Academie vergaarden we de benodigde informatie om aan de slag te gaan met bouwen, testen en verven.